My grandfather was a Tulip farmer

When I was a child I visited my grandparents in a section of the Netherlands called Westfriesland, Noord Holland, the Netherlands. My grandfather owned a house and a piece of land that he took care of. The house on the land was a very nice house and the land was very flat. It was always plowed neatly in straight lines, as that is what all farmers did and still do. Because my last name is van der Pol I get associated with tulips and flowers. It is in my dna. Tulips are the main industry in the province of the North Holland, the Netherlands and when strangers in the Netherlands or outside of the Netherlands have looked into my eyes all they can see is my grandfather and how he sowed tulips in the fields in Westfriesland. When I applied for jobs I got jobs in the tulip industry even though I was never taught anything about tulips – it was automatically assumed that by my heritage I was a tulip expert because it is in my genes, engineered into my brain and a skill untaught by passed down subliemely from grandfather to granddaughter.

(c)Heemskerk,July2018,photogaph.

heemskerk1451

Advertisements

Gelijkwaardige zakelijke communicatie – hoe doe je dat in Haarlem Centrum, Noord Holland, Nederland.

joepiedom01

Volgens mij is communicatie een wederzijdse begrip die van twee kanten moet gaan komen altijd. Een wederzijdse communicatie in een zaken wereld is heel moeilijk te bereiken omdat vaak is er een machtspositie ontstaan. Dit machtspositie maakt wederzijdse communicatie niet mogelijk. Wel wat mogelijk is, is aan de hand van inzicht van de machtspositie bewust te worden over het feit dat je baas een machtspositie over jouw heeft. Als je eenmaal beseft dat een machtspositie gaande is, kan jij je communicatie aanpassen. Door jezelf en jouw communicatiestijl aan te passen kan je baat winnen. Bijvoorbeeld, stel je voor, jij bent op een sollicitatiegesprek met een mogelijke werkgever. Je werkgever is niet met jouw gelijkwaardig omdat hij je mogelijke baas gaat worden. De laatste tijd heb ik veel sollicitatiegesprekken in Haarlem Centrum, Noord Holland gehad. Bij mijn sollicitatiegesprekken heb ik geleerd hoe ik mij staande kan houden. Dat doet ik door een andere houding aan te nemen. Mijn houding is in plaats van als slachtoffer, een houding van een machtspositie. Dit machtspositie is in mijn voordeel omdat ik twee technieken gebruik om mijn staande te houden:

  1. Projectmanagement communicatiestijl
  2. Onderhandelen communicatiestijl

Projectmanagment communicatiestijl betekent dat ik probeer zoveel informatie van de opdrachtgever (ik gebruik het woord opdrachtgever in plaatst van werkgever, omdat opdrachtgever laagdrempelig is) te verzamelen door een gelijkwaardig gesprek aan te gaan. Hiermee hou ik een beetje een evenwichtig in het gesprek (opdracht uitvoerder en opdrachtgever) wat vaak niet het geval is bij potentieel werknemer en werkgever. In plaatst van over mijn persoonlijke trekjes te bespreken, ga ik over details van het werk bespreken. Daarmee kan ik zelf bepalen of die opdracht (baan) voor mij geschikt is of niet.

Onderhandelen communicatiestijl betekent dat tijdens het zakelijk gesprek, probeer ik genoeg informatie te krijgen over de taken. Zodra ik het gevoel dat ik genoeg informatie over de taken heb, ga ik de informatie aan de potentiële opdrachtgever terugkoppelen. Een terugkoppeling aan een potentiële werkgever bevat een herhaling en of een samenvatting aan hem door te geven. Door de werkgever een samenvatting te geven over wat net besproken wordt kan de werkgever het gevoel hebben dat ik goed naar hem geluisterd heb. Aan de andere kant, wat er ook zou kunnen gebeuren is dat de opdrachtgever boos wordt want een herhaling over wat hij net vertelt heeft kan hij als tijdsverspillen ervaren hebben. Veel opdrachtgevers verwachten dat opdrachtnemers het makkelijk communicatief kunnen opvangen wat de werktaken zijn – terwijl in de praktijk is dat bijna nooit het geval. Als een opdrachtgever niet naar jouw terugkoppeling wilt luisteren, dan weet je vanaf dat moment dat hij geen respect voor je heeft. Als je dat eenmaal weet kan je het gesprek beter maar eens afsluiten want het zou tot een onmogelijke communicatie leiden. Dit is hoe onderhandelen werkt. Jij gaat indirect op zoek naar hoe een werkrelatie met jouw opdrachtgever zou gaan verlopen – aan de hand van jouw eigen maatstaven en jouw eigen kwaliteitsmetingen (respect, eerlijkheid, openheid)kan je achter komen of je mogelijke opdrachtgever naar jouw wil luisteren of niet. Als hij niet naar jouw wil luisteren heb jij als recht de deuren van dit sollicitatiegesprek achter jouw dicht te draaien want iedere opdrachtnemer en werknemer heeft recht op met respect behandelt te worden op de werkvloer in Haarlem Centrum, hoofdstad van de provincie Noord Holland, Nederland.

Geschreven door L.A. van der Pol in Wijk aan Zee, Noord Holland, Nederland

Foto Joepiedom Studio kunstcollectie, Wijk aan Zee, Noord Holland, Nederland

“Een vreemde reis”, 1945. Nederlandse boek samengevat

 

Zondag ben ik naar de kofferbakmarkt in Wijk aan Zee geweest. Daar heb ik dit boek, “Een vreemde reis” 1945 gekocht. Ik vroeg aan de kofferbakmarkt verkoper waar het boek overging, maar ze wist het niet en heeft het zelf niet gelezen. Toch heb ik gekocht voor een of twee euro. Op een of andere manier moest ik het echt hebben. Ik vond het een mooi uitziende boek. Maandag ben ik naar Zuiderbad strand in Wijk aan Zee geweest met de hoop dat ik het boekje in een tuig uit zou kunnen lezen. Maar dat voor mij was een onmogelijke opgave want,”Een vreemde reis” is een heel ingewikkelde verhaal, die niet geschikt is voor kinderen maar meer voor volwassenen, net zoals een Kleine Prins meer voor volwassenen is. Ik ben op bladzijde 34 van 55 bladzijden. Het verhaal begint op een leuke manier waarbij 2 kinderen, Bobbel en Barbara aan het spelen zijn en op een gegeven moment willen ze weten of dieren kunnen praten. Vervolgens komt er een wolf te verschijnen die zegt dat dieren wel kunnen praten. En op een gegeven moment neemt de wolf de twee kinderen mee naar Sprookjesland. Het boek is geschreven door Annie Winkler-Vonk. Het is een Amsterdamse boek. Annie Winkler-Vonk neemt de lezer mee naar heel veel reizen. Bijvoorbeel de kinderen ontmoeten Ali Baba en de wolf van rode kaapje. Maar ook figuren zoals, Sinterpiet en Zwarte Klaas (een leuke woordenwisseling). Na twee uur dit boek te hebben gelezen ben ik nog niet klaar en ik heb nog 20 bladzijden te lezen. Dit boek, “Een vreemde reis” maakt veel verwijzingen naar Hans Christiaan Andersen en Broeders Grimm. Eigenlijk is dit een boek met zo veel avonturen en zo veel verwijzingen naar andere verhalen dat het lijkt op een encyclopedie. Een kunstwerk in de literatuur waar alle klassieke verhalen in voorkomen, en waarbij de lezer zeer goed moet gaan concentreren om allerlei verbanden te leggen en ook de rode draad tegelijkertijd niet kwijt te raken van de ingewikkeldheid van dit bijzonder boekje. Wel aan te raden.

Dit is een foto van mijn boek aanwinst, “Een vreemde reis,” 1945 Amsterdam. Op de voorkant zie je een magische figuur met twee kinderen verstopt in elke van zijn pantoffels, links en rechts. Een mooie tekening wat mij betreft.

(Samenvatting geschreven door, L.A. van der Pol, Wijk aan Zee, Noord Holland)

 

reis

Dutch Leadership 2018

reiger_2018

The center of the Netherlands, the capital of the Netherlands is Amsterdam. It is also in Amsterdam where the most powerful leaders of the Netherlands are situated. It is inside the “Gordelgracht” (#gordelgracht) where the powerful decision-makers are located. The powerful men (and they are mostly Dutch men holding the power of the country) are beyond the #digital_era. They are higher and above the digital era. They make decisions based on the #finance of the country in a single mark. The second layer of the Dutch leadership, are the stockbrokers in the #EuroNext. EuroNext is located very close to the #Amsterdam Central Train Station. EuroNext is like the American New York Stock Exchange (#NYSE) and carries just as much power as well. Dutch leadership is not much different from the #American leadership. In fact, the American Financial market and the European financial market used to be connected in economic values; however in 2018 the two financial markets (American and European) are being built in order to compete with each other now. Once friends and now enemies.

 

 

 

 

 

 

Wijk aan Zee, North Holland in The Netherlands Winter 2018

wijkaanzeerkThis is a picture of a Roman Catholic Church in the village of Wijk aan Zee. Winter 2018.

The Netherlands can often been seen as a hyper futuristic country however like many countries – the Netherlands is a country of contrasts. Right now in the winter of 2018 many parts of the Netherlands have been forced to change and to adapt to the digitalization era. For example, in this photograph, if you look very closely, you can see smoke stacks and smoke coming up into the blue sky. This year, that technical industry of the Steel industry, called the Hoogovens locally, will be celebrating the 100 year anniversary. In the past 20 years, the company called the Hoogovens used to have about 24 Thousand workers to take care of the steel industry. Whereas now it is under 7000 workers. This is a concrete example, in my opinion of a combination of digitalization and industrialization.

On the one hand, Wijk aan Zee is beautiful but on the other hand, Wijk aan Zee is a Dutch village that is often torn between digitalization and industry development. The Hoogovens Steel Industry actually has a lot of land around this tiny village and there are lots of stacks of steel extracted water vapour pouring out over the village and the area of Beverwijk, in the regio of IJmond Noord and the Dutch province of North Holland.

A few short years ago this village of Wijk aan Zee was called the Cultural Village of Europe. To me this is a puzzle because what is cultural about Wijk aan Zee? Does culture have to do with people and identity? Or unity and community? Or is there something different all together, such as historic architecture that sums up what one European village has more status and standing then the other one?

In the winter of 2018 this village has almost zero cultural activities. There is a huge amount of individualization and privatization. Most people from the community who were born in this sand-grain pebble size of a city really have no interest in the rest of the world, and their only aim is to keep to themselves and protect their own turf. This is not an altruistic village.

A few years ago, the Dutch Federal Government and the National Schiphol Airport managers were engineering an idea to extend Schiphol International Airport into the North Sea, right outside of Wijk aan Zee. The development of that project is currently dormant, but it goes to show you that globalization en enhanced industrialization and digitalization all have priority over environment and historical architecture. The Netherlands is the same as all the other countries in the world. More often than not, the most powerful override the voices of the small and having high finances and plans of expansion crush villages even when they look special.

 

 

 

 

 

 

 

No Gabbers left in Amsterdam 2017

In the past Amsterdam used to have a big culture of Gabbers. Gabbers was a street name kind of like skaters was meant for th skateboarders. Gabbers were a group of people from Amsterdam who wore expensive training suits and expensive state of the art Nike Air shoes. Gabbers were mostly men from the age 20 to 45 years old. Many shaved their head completely. Gabbers was this very big Amsterdam sub-culture of fun-loving, fast, speed, hyper-modern, futuristic types. They were the major new trendsetters of Amsterdam. They owned Amsterdam and were mostly light-hearted people. The main thing the Gabbers were interested in was what was referred to in Amsterdam as House music. House music in Amsterdam is digital fast beat music which uses modern noises, like train sounds, whistles and other repeat industrial noises. Gabbers and House Music went hand in hand. The House Music was often performed by DJ’s in very specially assigned clubs in Amsterdam Centrum. The DJ’s used LP and Record Player combinations, sometimes two record players or sometimes 10 Record players at the same time. The music was of synchronize to the lazer beams that shot off in all directions on a dancefloor. The Gabbers in their training suits and their state of the art Nike Air shoes would dance a specific way to the House music. It was a one unit experience. All Gabbers in Amsterdam in 2017 have become extinct. They are gone and disappeared completely. (I am writing this from Amsterdam, the Netherlands, Dec. 12, 2017CITTA4-euro-500

Does the Amsterdam centrum care more about the Golden Age architecture then the Amsterdam citizens?

21616373_10154648771547105_8860266833512476604_nCurrent location: Amsterdam Centrum location, date December 10th, 2017.

Recently there has been an Amsterdam Mayor, named Van der Laan who passed away in 2017. The Dutch media and the locals I have talked to in Amsterdam say that Van der Laan was a great man. Previous to being appointed Mayor of Amsterdam he was member of the Dutch Resistence museum and he was a trained lawyer, receiving his education in Amsterdam (not sure if he practiced law in Amsterdam though).

Through my own observation, from the view point of an artist, who is to some, the lowest level of a human being on earth – but something I myself do not believe to be true – and despite everything I feel I have the need and the right to express myself through the motion of the freedom of expression codes – with that in mind – my opinion of the Mayor of Amsterdam, the former Mayor is probably not the same as the others in Amsterdam. My reflection of Van der Laan’s work as the Amsterdam Mayor is one of question. For example, I have noticed that many citizens of Amsterdam are no longer living in Amsterdam. Instead there are infinite amounts of tourists. To me, it seems like Van der Laan put the municipal financial into marketing Amsterdam to the rest of the world – and in this process forgot to protect and care for the Amsterdam citizens who were living in Amsterdam under his leadership. In my opinion, this act alone means that Amsterdam has architecture protected and restored for the needs to satisfy the tourists but not to protect the city citizens. As a Socialist myself, I disagree with this act of culture before humans.