My grandfather was a Tulip farmer

When I was a child I visited my grandparents in a section of the Netherlands called Westfriesland, Noord Holland, the Netherlands. My grandfather owned a house and a piece of land that he took care of. The house on the land was a very nice house and the land was very flat. It was always plowed neatly in straight lines, as that is what all farmers did and still do. Because my last name is van der Pol I get associated with tulips and flowers. It is in my dna. Tulips are the main industry in the province of the North Holland, the Netherlands and when strangers in the Netherlands or outside of the Netherlands have looked into my eyes all they can see is my grandfather and how he sowed tulips in the fields in Westfriesland. When I applied for jobs I got jobs in the tulip industry even though I was never taught anything about tulips – it was automatically assumed that by my heritage I was a tulip expert because it is in my genes, engineered into my brain and a skill untaught by passed down subliemely from grandfather to granddaughter.

(c)Heemskerk,July2018,photogaph.

heemskerk1451

Advertisements

Haarlem Centrum, Noord Holland Nederland in 2018

haarlem16062018

(Foto van St Bavo Kerk op de Grote Markt in Haarlem Centrum)

Haarlem Centrum is een heel mooi stad. Het is bijna een museum op zich zelf. Als ik van de bus afstap op de Nassaulaan in Haarlem Centrum en ik loop tot de Grote Markt naar de St. Bavo Kerk dan voel ik mij thuis. Het voelt alsof niets verandert is. Alsof mijn leven met al mijn herinneringen nog intact en geldig zijn. Alsof alles een plaatsje heeft in mij leven. De Nederlandse architectuur, bijvoorbeeld de Grote Markt en de St Bavo Kerk in Haarlem Centrum werken alsof het een soort weerspiegeling is van mijn Nederlandse ziel. Op allerlei vlakken vallen alle componenten van mijn psychologie samen als ik op de Grote Kerk ter Haarlem Centrum aan het lopen ben. Het is alsof ik in een eenheid ben met mijn omgeving en mijn persoonlijkheid. Dit gevoel is kostbaar voor mijn eigen ego want ik voel mij betrokken met de maatschappij waarin ik woon. Mijn ego voelt zich vooral verbinding met het eeuwenoude Haarlemse stadhuis, met de St Bavo Kerk en er is iets wat veel dieper dan dat ook gaat. De diepte van mijn gevoel heeft te maken met mijn groot ouders, opa en oma van der Pol. Zij hebben 40 of 50 jaar in Haarlem gewoond. Als kind hebben ze mij meegenomen naar de Grote Markt in Haarlem Centrum waar de St Bavo Kerk staat. Mijn opa en oma van der Pol kwamen allebei oorspronkelijk uit Amsterdam Oud Zuid waar Museumplein (Rijksmuseum, Van Goghmuseum, Stedelijk museum) nou is. Hoe mijn eigen groot ouders lief, aardig en zorgzaam waren doet mij aan Haarlem Centrum denken. Haarlem Centrum is wat mij betreft ook vaak lief, aardig en zorgzaam.

 

Gelijkwaardige zakelijke communicatie – hoe doe je dat in Haarlem Centrum, Noord Holland, Nederland.

joepiedom01

Volgens mij is communicatie een wederzijdse begrip die van twee kanten moet gaan komen altijd. Een wederzijdse communicatie in een zaken wereld is heel moeilijk te bereiken omdat vaak is er een machtspositie ontstaan. Dit machtspositie maakt wederzijdse communicatie niet mogelijk. Wel wat mogelijk is, is aan de hand van inzicht van de machtspositie bewust te worden over het feit dat je baas een machtspositie over jouw heeft. Als je eenmaal beseft dat een machtspositie gaande is, kan jij je communicatie aanpassen. Door jezelf en jouw communicatiestijl aan te passen kan je baat winnen. Bijvoorbeeld, stel je voor, jij bent op een sollicitatiegesprek met een mogelijke werkgever. Je werkgever is niet met jouw gelijkwaardig omdat hij je mogelijke baas gaat worden. De laatste tijd heb ik veel sollicitatiegesprekken in Haarlem Centrum, Noord Holland gehad. Bij mijn sollicitatiegesprekken heb ik geleerd hoe ik mij staande kan houden. Dat doet ik door een andere houding aan te nemen. Mijn houding is in plaats van als slachtoffer, een houding van een machtspositie. Dit machtspositie is in mijn voordeel omdat ik twee technieken gebruik om mijn staande te houden:

  1. Projectmanagement communicatiestijl
  2. Onderhandelen communicatiestijl

Projectmanagment communicatiestijl betekent dat ik probeer zoveel informatie van de opdrachtgever (ik gebruik het woord opdrachtgever in plaatst van werkgever, omdat opdrachtgever laagdrempelig is) te verzamelen door een gelijkwaardig gesprek aan te gaan. Hiermee hou ik een beetje een evenwichtig in het gesprek (opdracht uitvoerder en opdrachtgever) wat vaak niet het geval is bij potentieel werknemer en werkgever. In plaatst van over mijn persoonlijke trekjes te bespreken, ga ik over details van het werk bespreken. Daarmee kan ik zelf bepalen of die opdracht (baan) voor mij geschikt is of niet.

Onderhandelen communicatiestijl betekent dat tijdens het zakelijk gesprek, probeer ik genoeg informatie te krijgen over de taken. Zodra ik het gevoel dat ik genoeg informatie over de taken heb, ga ik de informatie aan de potentiĆ«le opdrachtgever terugkoppelen. Een terugkoppeling aan een potentiĆ«le werkgever bevat een herhaling en of een samenvatting aan hem door te geven. Door de werkgever een samenvatting te geven over wat net besproken wordt kan de werkgever het gevoel hebben dat ik goed naar hem geluisterd heb. Aan de andere kant, wat er ook zou kunnen gebeuren is dat de opdrachtgever boos wordt want een herhaling over wat hij net vertelt heeft kan hij als tijdsverspillen ervaren hebben. Veel opdrachtgevers verwachten dat opdrachtnemers het makkelijk communicatief kunnen opvangen wat de werktaken zijn – terwijl in de praktijk is dat bijna nooit het geval. Als een opdrachtgever niet naar jouw terugkoppeling wilt luisteren, dan weet je vanaf dat moment dat hij geen respect voor je heeft. Als je dat eenmaal weet kan je het gesprek beter maar eens afsluiten want het zou tot een onmogelijke communicatie leiden. Dit is hoe onderhandelen werkt. Jij gaat indirect op zoek naar hoe een werkrelatie met jouw opdrachtgever zou gaan verlopen – aan de hand van jouw eigen maatstaven en jouw eigen kwaliteitsmetingen (respect, eerlijkheid, openheid)kan je achter komen of je mogelijke opdrachtgever naar jouw wil luisteren of niet. Als hij niet naar jouw wil luisteren heb jij als recht de deuren van dit sollicitatiegesprek achter jouw dicht te draaien want iedere opdrachtnemer en werknemer heeft recht op met respect behandelt te worden op de werkvloer in Haarlem Centrum, hoofdstad van de provincie Noord Holland, Nederland.

Geschreven door L.A. van der Pol in Wijk aan Zee, Noord Holland, Nederland

Foto Joepiedom Studio kunstcollectie, Wijk aan Zee, Noord Holland, Nederland

Does the Amsterdam centrum care more about the Golden Age architecture then the Amsterdam citizens?

21616373_10154648771547105_8860266833512476604_nCurrent location: Amsterdam Centrum location, date December 10th, 2017.

Recently there has been an Amsterdam Mayor, named Van der Laan who passed away in 2017. The Dutch media and the locals I have talked to in Amsterdam say that Van der Laan was a great man. Previous to being appointed Mayor of Amsterdam he was member of the Dutch Resistence museum and he was a trained lawyer, receiving his education in Amsterdam (not sure if he practiced law in Amsterdam though).

Through my own observation, from the view point of an artist, who is to some, the lowest level of a human being on earth – but something I myself do not believe to be true – and despite everything I feel I have the need and the right to express myself through the motion of the freedom of expression codes – with that in mind – my opinion of the Mayor of Amsterdam, the former Mayor is probably not the same as the others in Amsterdam. My reflection of Van der Laan’s work as the Amsterdam Mayor is one of question. For example, I have noticed that many citizens of Amsterdam are no longer living in Amsterdam. Instead there are infinite amounts of tourists. To me, it seems like Van der Laan put the municipal financial into marketing Amsterdam to the rest of the world – and in this process forgot to protect and care for the Amsterdam citizens who were living in Amsterdam under his leadership. In my opinion, this act alone means that Amsterdam has architecture protected and restored for the needs to satisfy the tourists but not to protect the city citizens. As a Socialist myself, I disagree with this act of culture before humans.

 

Bottom up economic City of Victoria BC

Photographs taken in the Greater Victoria Area and vicinity Sept 28 and Sep 29, 2017

Often politicians on the municipal and provincial levels in British Columbia believe in the notion of trickle down economics; however I believe in bottom-up economics. I believe it is by listening to the low level employees first in order for the economy to grow. Without the low level employees, the small business in the city would not exist, the middle class would disappear and so would most of the professionals. So the key to a healthy economy is to pay special attention to the needs of the low level workers in Victoria city first and foremost.

Boom or Bust in the City of Victoria, BC

22046479_884547705031913_2576570268688032198_n

Photographs taken September 29, 2017 in the City of Victoria, V.I. BC. Canada. On Yates.

It really makes me feel uncomfortable to walk down the center of the city and see impressive buildings lining up the streets, as I know that these buildings are not to help the poor but instead they are designed for the global financial elite. I would have much preferred that the City of Victoria would have been designed like the small town up-island called Chemenius where there is a little local museum and a town filled with stories of their own independent heritage. Instead in the City of Victoria everything is designed in an adhoc manner and there is no sequencing nor cultural heritage lined in the architecture. Often the architecture of the buildings is designed and geared towards an internationalization versus our own City of Victoria culture. It is so clear, it is almost funny, about how the City of Victoria has turned their backs of helping the marginalized and completely focused on the business and housing market of the internationalization of the global financial elite. I wish I could find the silver lining in this one but I cannot. The building designs have no story, no cohesiveness and are rude and abrupt as these high rise buildings represent authority and power in a City of Victoria culture that was previously always low-key and humble. I do not know who had the keys to the city to have had so much power as to allow this brutal mechanism machine of tiles and lined structures to take over the previously humble and low-key city in which I have lived for so long. I understand I am in no position to change the architectural design of the City of Victoria in 2017 but if it was up to me, I would have contracted out a design and a cohesiveness to the city. I would have planned the city in some kind of order and sequencing – because even cities like Islamabad Pakistan had a Greek city planner created their city into Sectors where certain buildings were group together. Even in Islamabad Pakistan, there was a very powerful and humble city structure enabling everyone access to the city by creating an open plan city design.

Why could not the City of Victoria create a vision, like Allan W. Edwards created for the University of Victoria in the 1960’s?

The photographs that I have added show the nature of the economics in the City of Victoria BC. It is boom or bust. On the one hand the city is financially booming with the high rise; and on the other hand businesses in the city are going under daily. To me it is like a cowboy culture of hit and miss and much like what I saw on Wall Street in the New York stock exchange where stockbrokers were making and losing money is minutes, seconds and mini-seconds.

Is this what globalization looks like in 2017 in Canada?

 

What would happen if society solved homelessness first? Sep 29, 2017

Within Human history and dating back into Biblical times, when Jesus tried to help the marginalized such as Mary Magdalene and Lazarus – Jesus got penalized and was reported. In the end he was forced to punishment and killed.

Is that how our Western society is still today, September 29, 2017?

Why has society not really tried to solve homelessness properly?

Is it because it has to do with the Medical Model? Is the Medical Model a completely separate unit from the rest of the other industries such as the homeless industry in the City of Victoria, BC?

Is that why no politicians has tackled homelessness in the City of Victoria head-on?

I went to a community meeting organized by the Mayor of the City of Victoria Vancouver Island, British Columbia Canada at the start of September 2017. I listened to the community feedback to the Mayor and I started to see how many of the details from the audience were deterred away from being put of a high priority list to be addressed and fixed. This single act alone was symbolic to me of the City of Victoria’s Municipal political system. I believe the essence of the City Hall in Victoria City is to portray the impression that that City is the best, and at the same time to try to hide and make obsolete the problems and complaints the citizens in the sub-communities have. Of course, I am not saying this is true or false, as I often do not operate in absolutes, however it is my personal observation of the meeting.

If this operation was even remotely true, that means that the City of Victoria, BC has some transparency issues that may need to be addressed in the future. I do not believe that sweeping anything under the carpet in politics or in business is a good thing. In fact, I believe that when that is done, that it creates an environment and a community based on fear. Fear leads to censorship and when this occurs what will often occur within the hierarchical structure of the leadership is that an autocracy with form. I have my suspicions that this form to at least some extent is occurring in the City of Victoria, BC but it is based on impressions versus pronounced statistics. All in all, Freedom of Expression is one of the current freedoms we still have, at least to some degree, left in our city. It would be very sad if that turns obsolete too.

{Photograph taken in the staircase of Vancouver Island University (VIU) September 28, 2017}

22047877_10154794854727019_6717303610714817367_o